|
Perşembe, 01 Ocak 2009 23:06 |
İnsan yaşamını sürdürürken farkında olsun yada olmasın bütün ihtiyaçlarına cevap vererek yaşar. İhtiyaçlarımızın başında şunlar gelmektedir. Yaşamak için biyolojik ihtiyaçlar, sevmek-sevilmek ihtiyacı, önemsenmek ve değer verilme ihtiyacı ve gelişim değişim ihtiyacıdır.
Biyolojik ihtiyaçlar, yaşamımızı sürdürebilmek için yaptıklarımızdır. Yemek yeme, barınma ve sağlıklı yaşam biyolojik ihtiyaçların başında gelir.
Sevmek ve sevilmek en temel duygusal ihtiyacımızdandır. Kişinin kendisine değer vermesi ve sevmesi en büyük kaynaktır. Kendisini değerli hisseden kişi karşısındaki insanlara daha kolay sevgi verir. Maalesef günümüzde daha çok egoların şişmesinden dolayı ben merkezli yaşanmaktadır. Çevremizdeki kişileri sevmek durumundan uzaklaşılmaktadır. Yaratıcı “ sevmek” duygusunu insanların yüreğine sınırsız yerleştirmiştir. Bitmesi ve tükenmesi olmayan bir duygu kümesidir. İçten gelen bir sarılma, dokunma ve sevgi sözcüklerinin ölçümü hiçbir ölçekle ölçülemez. Eşler birbirlerinden esirgiyorlar. Anne ve babalar çocuklarına şımarmasın diye küçük küçük vermeye çalışıyorlar. İnsanlar birbirlerine sevgi vermemek için uzaklaşıyorlar. Gönüllerine yerleştirdikleri kalın duvarlarla yaşamayı tercih ediyorlar. Oysa insanlık o denli aç ki sevgiye. Bir günde sarılma ihtiyacımız on defa dan fazladır. Çocukların ihtiyacı ise sınırsızdır. Daha duyarlı olarak çevremize sevgiyi sınırsızca serpmeliyiz.
Aile ortamında sevgi hissedilir derecede veriliyorsa ve sevgi doyumuna ulaşılıyorsa orada mutluluk ve huzur vardır. Sevgi ortamın da büyüyen çocuklar otomatik olarak bu güzelliği modelleyerek kendi çevresine yayamaya başlıyorlar. Şöyle bir düşünün lütfen, insanlar birbirlerine saygı gösteriyor. Birbirlerine sevgi ve önem veriyorlar. Değerlisin mesajı veriyorlar. Böyle bir dünya da ne savaş, ne de paylaşamama kavgası olur. Sevgiyle çözülemeyecek hiçbir sorun yoktur. Yeter ki vermesini ve almasını bilelim. Ne kadar yalın ve katıksız olursa kalitesi de o kadar güzeldir. Sevginin içine çıkarlar yerleştirilirse amacından uzaklaşır gider. Önemli olan saf ve beklentisiz verilmesidir. İşte o zaman aile de yüzler güler.İnsanlar etrafına neşe saçar. Sevgiyi paylaşmak için kendisi ile yarışır ve iç huzurunu yakalamış olur. Kişinin en büyük hazinesi olan sevgi de sınırsızca daima büyümeye devam eder.
İnsanların duygusal ihtiyaçlarının bir tanesi de değer görmesi ve önemsenmesidir. Bir birimizle iletişim halin de iken birinin diğerini dinlemesi de önemlidir. Empati yapmak, iletişimdeki kişiye zaman ayırmak ve önemsendiğini hissettirmek çok önemlidir. Önemsenmeyen bir kişinin ruhsal çöküntüsü olur.Bu durumdan çıkması da kolay değildir. İnsanların sevme-sevilme ve önemsenme ihtiyacı karşılanmazsa psikolojik sorunlara neden ve sebep olur. Bu da istenmeyen bir durumdur.
Yaratılış özelliklerimizde değişim ve gelişim programlarıyla dünyaya gelmekteyiz. Bu programı okullar, çevre ve kişi kendisi araştırarak ihtiyacını gidermektedirler. Bilgi donanımı, bilmek, öğrenmek ve gelişmek için emek vermek gerekir. Bilmenin keyfini uygulayarak çıkarmak gerekir.
Aile ortamında bu temel ihtiyaçlar karşılanıyorsa, o ortamda huzur ve mutluluk vardır. Bizler istersek bu güzelliklerin ortaya çıkması için her şeyi yaptığımızda insanlığın en üst düzeyine çıkmış olacağız. Sevgili okurlar yapabiliriz değimli?
Sevgide kalın. |
